عفونت ادراری در دوران بارداری

☑️در طول بارداری تغییرات فیزیولوژیک مادر باعث می‌شود عفونت‌های ساده و خفیف، عوارض پیچیده‌ای بر جای بگذارند. عفونت ادراری یکی دیگر از مشکلات شایع در بارداری می‌باشد که حدود ۱۰ درصد زنان در طول بارداری به آن مبتلا می‌شوند.

در بسیاری از موارد، ممکن است شما مبتلا به عفونت ادراری بدون علامت شوید که بدون درمان باقی بماند و مشکلات جدی به همراه آورد. خوشبختانه این نوع عفونت بسیار آسان درمان می‌شود. حدود ۲۵ درصد از عفونت‌های ادراری بدون علامت منجر به عفونت کلیه می‌شوند، به همین دلیل است که در اولین ویزیت بارداری باید مادر از نظر عفونت ادراری بررسی شود، حتی اگر هیچ علامتی دال بر عفونت نداشته باشد.

📌به طور کلی عفونت ادراری به سه شکل در بدن ظاهر می شود:

عفونت مثانه یا عفونت مجاری ادراری
این نوع عفونت در اثر توقف باکتری در مثانه ایجاد و باعث بروز نشانه های عفونت ادراری می شود. عفونت مثانه در زنان ۲۰ تا ۵۰ ساله که از لحاظ جنسی فعال هستند، شایع تر است.

عفونت کلیوی
عفونت کلیه شایع ترین بیماری در دوران بارداری است. این عفونت زمانی اتفاق می افتد که باکتری ها از طریق مثانه به سمت رحم و سپس به سمت کلیه ها بروند. یکی از علائم عفونت کلیه تهوع، تب بالا و سوزش ادرار در بارداری است. عفونت کلیوی برای مادر و جنین خطراتی به همراه دارد.

عفونت باکتریایی بدون علامت
این نوع عفونت ممکن است بدون علامت باشد و اگر در بارداری تشخیص داده و درمان نشود، باعث زایمان زودرس و عفونت کلیوی می شود.

📌خطرات عفونت ادراری برای نوزاد
احتمال دارد که عفونت ادراری به نوزاد آسیب بزند، بنابراین باید درمان آنتی بیوتیکی عفونت مجرای ادرار را به سرعت شروع کرد. عفونت ادراری یکی از علل زایمان زودرس و وزن پایین نوزاد محسوب می‌شود؛ چون عفونت ادراری رحم را تحریک به وضع حمل می‌کند و نوزاد نارس متولد می‌شود.

📌بارداری احتمال ابتلا به عفونت هر یك از بخش های دستگاه ادراری را بالا می‌برد. مقادیر زیاد هورمون پروژسترون موجب شل شدن عضلات حالب و در نتیجه گشادتر شدن حالب می‌شود. رحم در حال رشد می‌تواند به حالب ها فشار وارد آورد و جریان ادرار را در داخل آنها با اختلال مواجه كرده سرعت آنرا كُند سازد. رشد جنین موجب فشار بر روی مثانه می‌شود در نتیجه تخلیه آن هنگام دفع كامل نخواهد بود. نتیجه نهایی این اختلالات آن خواهد بود كه عبور ادرار در مسیر دستگاه ادراری بیشتر طول می‌كشد و باكتریها قبل از خروج از بدن زمان بیشتری برای تكثیر در اختیار خواهند داشت. به همین دلیل است كه پزشك در همان اولین نوبت معاینات دوران بارداری آزمایش ادرار درخواست می‌كند، خواه شما علائم عفونت ادراری داشته باشید یا خیر. اگر این تست اولیه منفی باشد احتمال بروز عفونت ادراری در طول دوران بارداری پائین خواهد بود. ولی اگر شما یكی از گروه ۵ تا ۷% خانم هایی باشید كه باكتری در ادرارشان یافت می‌شود، باید برای برطرف كردن آن از آنتی بیوتیك استفاده كنید. اگر این نوع عفونت باكتریائی درمان نشود احتمال بروز عفونت كلیه در دوران بارداری ۳۰% است.

📌علائم عفونت مثانه (سیستیت) در خانم ها متفاوت است و میتواند به شكل های زیر بروز كند:

* درد، ناراحتی و سوزش هنگام دفع ادرار (و احتمالاً هنگام مقاربت جنسی)
* ناراحتی لگن یا درد قسمت تحتانی شكم (اغلب در قسمت فوقانی استخوان لگن)
*افزایش دفعات دفع ادرار و احساس فشار و نیاز به ادرار كردن به طور مكرر حتی زمانی كه میزان ادرار در مثانه بسیار كم است
* ادرار بدبو
*ادرار كدر
* وجود خون در ادرار (اغلب با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شود)
از آنجائیكه میل زیاد به دفع ادرار در دوران بارداری امری شایع محسوب می‌شود ممكن است تشخیص قطعی سیستیت مشكل باشد بخصوص در مواردی كه علائم خفیف است. اگر شـما فكر می‌كنید كه ممكن است مبتلا به عفونت شده باشید از پزشك خود بخواهید تا درخواست آزمایش ادرار كند تا بتوان تشخیص قطعی داد.

سوال خود را مطرح کنید :


پاسخی بگذارید